Greinasafn merkja | gamlinginn

Haustið er yfir mér


Hef ekki kraft í mér til neins nema líða um í einhverjum  líkamlegum og sálrænum haustdofa.

Ekki bætir úr skák þegar mér verður hugsað til þess hvað vorið er órafjarri núna.  Það krumpar í mér sálina.

Bókin sem ég er að lesa liggur bara hér og hvar og allstaðar og ég sem á bara eftir fáeinar blaðsíður ólesnar hef svoleiðis gjörsamlega misst áhugann á henni að ég veit að ég mun aldrei klára þessar fáeinu blaðsíður af Gamlingjanum.   Hann er orðinn gjörsamlega óáhugaverður í mínum huga sem og allir hans fylgifiskar.

Einhver hópur bara af óspennandi karakterum,  körlum á öllum aldri sem eru að klúðra öllu sem þeir koma nálægt.   Eina áhugaverða persónan að mínu mati er fíllinn Sonja.  En það er lítið sagt frá henni annað en maður veit að hún er þarna til staðar og háð þessari grúppu hvað varðar mat og húsaskjól.

Ég vil láta skrifa sögu fílsins Sonju.

Framan af hafði ég samt gaman af þessari sögu og því sem á daga þessara kalla dreif.  En núna finnst mér einhvernveginn botninn vera dottinn úr sögunni.

Prjónaáhuginn sem ég hafði verið svo uppfull af er að fjara út án þess að ég fái nokkuð við það ráðið.

Þetta er auðvitað þunglyndislegt hjal hjá mér,  en svona líður mér þennan morgun.

Næsti pistill verður vonandi bjartari. 🙂

Myndin mín á sýningunni niðrí ráðhúsi er þar með öllum hinum myndunum og gerir það gott eða slæmt eftir atvikum.  Hún er nú á eigin vegum greyið.

Ég er farin að hugsa um næstu mynd.

Bókaþankar og rabb um myndina mína sem fer á sýningu í Ráðhúsi Reykjavíkur í næstu viku.


Krókloppin sit ég hér við tölvuna mína og blogga, þó ætti ég fremur að fara í rúmið og halla mér með bókina sem ég er að lesa núna.

Það er bókin um gamlingjann sem skreið út um gluggann á elliheimilinu rétt í þann mund að halda átti honum 100 ára afmælisveislu.

Það drífur margt á daga þessa gamlingja eftir að hann „hoppaði“ út um gluggann og maður hefur ekki við að fylgjast með hvernig honum reiðir af á flóttanum af elliheimilinu.    Og les æfisöguna hans svona á milli kaflanna.

Sú saga er ekki síður skrautleg og lygileg,  og ég skemmti mér konunglega við lesturinn.   Hann minnir mig oft á góða dátann Sveijk satt að segja.

Bókin liggur á náttborðinu mínu og ég nennekki  að gá hver höfundurinn er.  En ég gúglaði hann og nafnið er Jonas Jonasson sænskur virist mér,  þetta er fyrsta bók hans.  Og þesssi bók varð ein helsta metsölubók síðari ára eins og stendur þar

Úps nú er hálfa stilnoct svefntaflan fari að virka á mig svo ég fer að detta út og ofaná skrifborðið fína sem er a la Ikea.  Hannað af einhverjum snillingnum þeirra.  Það tók bara smárifrildi og þras að koma þessu borði saman.   Enda sáraeinfalt.

Ég lauk við myndina mína sem á að fara á sýninguna í ráðhúsi Reykjavíkur í næstu viku,sæmilega sátt.  Auðvitað stóð til að myndin yrði fullkomin!

En hún varð það bara ekki.

En nú hef ég sagt stop við hana og óska henni velfarnaðar á sýningunni í næstu viku. Þar mun hún vera til sýnis ásamt u.þ.bþ 40 öðrum myndum okkar félaga í Félagi Frístundamálara

Ég mun svo koma af og til og halda í hornið á henni.